Bir insan, kendi yazısını başkasından daha iyi okuyabilir.
Ama aynı insan, kendi el yazısındaki değişimi yıllar boyunca fark etmeyebilir.
Çünkü görmek ile alışmak aynı şey değildir.
İnsan, tekrar ettiği her davranışla birlikte kendi düzenini oluşturmaya başlar.
Başlangıçta bu düzen bilinçlidir.
Kararlar düşünülerek alınır.
Her ayrıntı fark edilir.
Her sorun üzerinde durulur.
Zaman geçtikçe düşüncenin yerini alışkanlık alır.
Bu kötü bir şey değildir.
Aksine, hayatın devam edebilmesi için gereklidir.
Hiç kimse her sabah kapıyı nasıl açacağını yeniden düşünmez.
İnsan, tekrar eden davranışları otomatik hâle getirerek zihnini yeni problemlere ayırır.
İşletmeler de aynı şekilde çalışır.
İlk günlerde her karar sorgulanır.
Menü…
Servis…
Ekip…
Maliyet…
Misafir deneyimi…
Hepsi dikkatle değerlendirilir.
Sonra işler akmaya başlar.
Tam da bu noktada görünmeyen bir değişim başlar.
Artık kararlar düşünülerek değil, alışkanlıkla alınır.
Ve alışkanlık, çoğu zaman fark edilmeden kendini doğru ilan eder.
İnsan burada bir hata yapmaz.
İnsan burada insan olur.
Çünkü beyin, enerji tasarrufu yapmayı sever.
Daha önce işe yarayan yolu tekrar etmeye eğilimlidir.
Fakat dünya aynı kalmaz.
Misafir değişir.
Beklentiler değişir.
Teknoloji değişir.
Çalışma biçimleri değişir.
Dün doğru olan bir yöntem, bugün sadece tanıdık bir yöntem olabilir.
İşte bu yüzden birçok işletme bir anda değil, yavaş yavaş geride kalır.
Sorun yaşadığı için değil…
Sorunlarını normal kabul etmeye başladığı için.
Burada önemli bir ayrım vardır.
Sorun görmek ile suçlu aramak aynı şey değildir.
Bir sistemi sorgulamak, onu değersiz görmek anlamına gelmez.
Tam tersine…
O sisteme duyulan saygının göstergesidir.
Çünkü insan değer verdiği şeyi zaman zaman yeniden değerlendirir.
Değer vermediğini ise olduğu gibi bırakır.
Belki de gelişim, yeni cevaplar bulmakla başlamaz.
Uzun zamandır sorulmayan bir soruyla başlar.
“Biz bunu neden böyle yapıyoruz?”
Bu soru küçük görünür.
Ama bazen yıllardır değişmeyen bir düzenin kapısını aralar.
Baba Vision olarak biz, işletmelere dışarıdan bakmaya çalışmıyoruz.
Çünkü dışarıdan bakmak tek başına yeterli değildir.
Biz, içeride normalleşen alışkanlıkları birlikte görünür hâle getirmeye çalışıyoruz.
Çünkü hiçbir sistem kusursuz değildir.
Ama her sistem, yeniden değerlendirilebilir.
Ve belki de gerçek gelişim tam burada başlar.
İnsan kendi kurduğu düzeni her zaman göremeyebilir.
Bu bir zayıflık değildir.
İnsan olmanın doğal sonucudur.
Önemli olan, gerektiğinde durup yeniden bakabilmektir.
Çünkü bazen değişmesi gereken şey düzen değildir.
Düzene bakış biçimidir.
Baba Vision Notu
Alışkanlık, hayatı kolaylaştırır. Ama sorgulanmadığında, gelişimi de yavaşlatabilir. Bir düzeni korumanın en sağlıklı yolu, onu zaman zaman yeniden değerlendirmektir.